top of page

Jezelf voor de leeuwen gooien, moet het echt alweer?

Ik doe het gewoon.

Gesteund door het 2 meter hoge klassieke bloemen schilderij wat bij mij aan de muur hangt en wat, vrij puberaal, is overschilderd met de tekst; Do Epic Shit. In neon roze. Briljante kunstenaar.


Tijd voor wat Epic Shit.

Ik gooide mijn nieuwste idee op het leuke appje wat Instagram heet. En omdat je tegenwoordig daar echt niet zo makkelijk mee weg komt, maakte ik er een heel visueel spektakel van met Canva. Een briljant design programma voor iedereen die geen enkel talent heeft om digitale dingen er leuk uit te laten zien. Dit programma is mijn held.


De designer uit Amerika waar ik mijn design templates heb gekocht is trouwens ook mijn held. Want templates lieve mensen, dat is de redding voor ons designer kneuzen die nog geen A4’tje voor de plaatselijke volleybal vereniging leuk kunnen opmaken.


Tot zover klinkt het allemaal als één groot feest. Maar nu komt de ellende pas. Nu komt het

grote Wachten. Gecombineerd met een uitgekiende strategie om precies op het juiste moment het juiste online te zeggen. Het liefste nog in de juiste vorm. Want als je dit lukt, dan heb je goud in handen. Aldus de Instagram goeroes.


Lijkt me onnodig om te zeggen dat dit goud bij mij nog de kleur van brons heeft, als ik mazzel heb. Blijkbaar ben ik nog niet lid van dit exclusieve groepje wat geld als water verdiend, terwijl ze melk drinken uit de kokosnoot met hun billen bloot op een Balinees hangmatje/Zweeds watertje/Ibiza rots.


But that’s fine. Want, we moeten natuurlijk ook geen wonderen verwachten na het Grote Falen.

Opstaan, jezelf bij elkaar rapen, dat is al Epic Shit genoeg voor vandaag.






Ik lever hier natuurlijk wel even social proof bij. Ook al zo'n Epic Shitte foto. Al zeg ik het zelf. Meid: je haar zit ook goed.

Comments


bottom of page